|
List Pasterski Episkopatu Polskina XI Dzień Papieski – 9 października 2011 r.
„Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem, abyście szli i owoc przynosili”
– słowa Chrystusa z dzisiejszej liturgii (J 15, 16).
Drodzy Bracia i Siostry!
Przejmująca jest troska o winnicę, o której Chrystus mówi w dzisiejszej
Ewangelii. Tą winnicą jest Kościół. Przez prawie dwadzieścia siedem lat kierował
pracami w tej Winnicy Papież Jan Paweł II – dziś błogosławiony. Natchnieniem była dla
niego więź
z Chrystusem, z którym nieustannie jednoczył się podczas modlitwy. Za tydzień
przeżyjemy XI już Dzień Papieski pod hasłem Jan Paweł II – Człowiek Modlitwy. W tym
wyjątkowym roku beatyfikacji rozważmy szczególną drogę Błogosławionego, który dla
nas wszystkich jest nieustannym przykładem i wyzwaniem, „abyśmy szli i owoc
przynosili”.
1. Dar beatyfikacji
W dniu 1 maja 2011 r. w Watykanie miało miejsce wydarzenie, które na trwałe
zapisało się tak w historii Kościoła Powszechnego, jak i w dziejach świata. Wszyscy
z radością przyjęli słowa Ojca Świętego Benedykta XVI, który po przeprowadzonym
procesie beatyfikacyjnym uroczyście ogłosił, że „Jan Paweł II jest błogosławionym”.
Ze szczególną wdzięcznością i nieukrywanym wzruszeniem przeżywali wyniesienie
na ołtarze Papieża Polaka jego rodacy w Kraju i poza Ojczyzną.
Pontyfikat Jana Pawła II jest wielkim zwycięstwem Boga w dziejach świata.
Wybór na Stolicę Piotrową Kardynała Karola Wojtyły i jego papieską posługę
odczytujemy jako wyjątkowy znak Bożego Miłosierdzia.
Pan Bóg w swoich zbawczych planach dał nam Jana Pawła Wielkiego na czas
niezwykły. Nowy błogosławiony Papież Polak dzięki swej modlitwie, heroicznej
odwadze
i szczególnemu charyzmatowi podjął działania, które doprowadziły do odzyskania
wolności przez naród polski i przez wiele innych narodów Europy Środkowo-
Wschodniej.
Jako Pasterz Kościoła Powszechnego prowadził wiernych przede wszystkim
do wolności dzieci Bożych na płaszczyźnie wiary. Pragnął bowiem dla nich zasadniczego
dobra, jakim jest zjednoczenie człowieka z Chrystusem. Przez prawie dwadzieścia
siedem lat Papież kierował nasze serca do Boga, Miłosiernego Ojca, w którym „świat
znajdzie pokój, a człowiek szczęście” (Kraków – Łagiewniki, 17 VIII 2002 r.). W
imię Boga i kierując się głębokim humanizmem domagał się poszanowania godności
człowieka
i to od poczęcia do naturalnej śmierci. Wzywał do respektowania praw małżeństwa
i rodziny. Stawał w obronie pokrzywdzonych, odrzuconych i zmarginalizowanych.
2. Wiara podstawą papieskiej służby
Jan Paweł II przypominał, że z natury Kościoła wynika jego misja wobec świata,
który „z upragnieniem oczekuje objawienia się Synów Bożych” – jak pisał do Rzymian
św. Paweł (Rz 8,19). Z heroiczną miłością Boga i człowieka podejmował epokowe
wyzwania, które miały dalekosiężny wpływ na dzieje świata, nie tylko w naszym
pokoleniu.
Świat, w którym przyszło pełnić posługę Janowi Pawłowi II, był niezwykle
zróżnicowany. Ludzkość miała podstawę do dumy z wielkich osiągnięć w dziedzinie
medycyny, techniki i teleinformacji. Ale człowiek cierpiał i cierpi nadal z powodu
głębokiego kryzysu w dziedzinie wiary i moralności. Nie rezygnował jednak z
poszukiwania sensu życia i źródeł nadziei. Zmagał się z groźnymi dyktaturami i
okrutnymi ideologiami. Zdecydowanie mówił o tym Papież w swej pierwszej encyklice,
stwierdzając, iż wiek dwudziesty był czasem, „w którym ludzie ludziom ogromnie wiele
zgotowali krzywd i cierpień” (RH n. 17).
Jan Paweł II, świadek tych wydarzeń, widział swoją misję jako służbę nie tylko
wobec każdego człowieka, ale jako posługę wobec całych narodów. Ukazywał rolę
kultury w życiu jednostek i społeczeństw – i to często na przykładzie własnego narodu.
Ludzie nawet dalecy od wiary chrześcijańskiej, ale urzeczeni postawą i wynikającą z niej
modlitwą Jana Pawła II, publicznie mówili o swej fascynacji osobowością wielkiego
Papieża (por. L’Osservatore Romano Numer specjalny, Watykan 1 maja 2011, s. 54).
Wszyscy mogli śledzić fakt, iż ta wielkość wynikała z głębokiej wiary i nieustannej
rozmowy
z Bogiem, czyli modlitwy. Jan Paweł II pozostanie jednym z największych ludzi w
dziejach świata, wyjątkowym świadkiem prawdy, wielkim świętym naszych czasów.
3. Świadectwo Następcy
Już kilka dni po odejściu Jana Pawła II do Domu Ojca, w trudnych dniach
kwietnia 2005 r., Benedykt XVI powiedział pamiętne słowa: „Wprawdzie Jan Paweł II
odszedł, ale się nie oddalił”. Powtarzamy te słowa z radością, prosząc Boga o łaskę
wiary, gorliwej modlitwy i właściwego rozumienia tajemnicy „świętych obcowania”.
Błogosławiony Jan Paweł II, podobnie jak to czynił za życia ziemskiego, wyprasza nam
dziś łaskę wiary, zwłaszcza dla młodego pokolenia, i jedność potrzebną w życiu narodu.
Ojciec Święty Benedykt XVI, podkreślając więź, jaka go łączyła z Janem Pawłem
II w posłudze Kościołowi, wielokrotnie używa zwrotu: „mój umiłowany Poprzednik”.
Zaś w dniu beatyfikacji przywołał słowa Jana Pawła II wypowiedziane na początku
pontyfikatu: „Nie lękajcie się! Otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!” I
dodał: „To, o co nowo wybrany Papież prosił wszystkich, sam wcześniej uczynił:
otworzył
dla Chrystusa społeczeństwo, kulturę, systemy polityczne i ekonomiczne, odwracając
z siłą olbrzyma – siłą, którą czerpał z Boga – tendencję, która wydawała się być
nieodwracalna.”
Wzruszająco brzmią również inne słowa Benedykta XVI z homilii
beatyfikacyjnej, współbrzmiące z treścią tegorocznego Dnia Papieskiego i jego
hasłem: Jan Paweł II – Człowiek Modlitwy. Ojciec Święty mówił: „Zawsze uderzał
mnie i budował przykład jego modlitwy: zanurzał się w spotkaniu z Bogiem, pomimo
rozlicznych trudności
jego posługiwania. A potem świadectwo jego cierpienia: Pan pozbawiał go stopniowo
wszystkiego, lecz on pozostawał skałą, zgodnie z wolą Chrystusa. Jego głęboka pokora
zakorzeniona w intymnym zjednoczeniu z Chrystusem, pozwoliła mu dalej prowadzić
Kościół i dawać światu jeszcze bardziej wymowne przesłanie, i to w czasie, gdy topniały
jego siły fizyczne. W ten sposób doskonale zrealizował on powołanie każdego kapłana
i biskupa: bycia jedno z Chrystusem, z Tym, którego codziennie przyjmuje i ofiaruje
w Eucharystii”.
Ksiądz Kardynał Stanisław Dziwisz stwierdził krótko, iż Jan Paweł II „był to
przede wszystkim mąż modlitwy i człowiek kontemplacji Boga”. Nie sposób zapomnieć
przejmującego obrazu Jana Pawła II, obejmującego krzyż podczas ostatniej w swoim
życiu drogi krzyżowej.
4. Rodzice nauczycielami modlitwy swych dzieci
Karol Wojtyła miał szczęście wzrastania w rodzinie, dla której potrzeba modlitwy
była tak oczywista jak smak codziennego chleba. Papież obserwował swego ojca, Karola,
urzędnika wojskowego, który codziennie klękał do modlitwy. Ojciec prowadził też
małego Karola do kościoła parafialnego i zachęcał do modlitwy. Pewnego razu wręczył
mu tekst modlitwy do Ducha Świętego, z którą Papież nigdy się nie rozstawał.
Drodzy Rodzice!
Niezwykła jest wasza rola w uczeniu dziecka modlitwy. Jesteście pierwszymi
nauczycielami wiary w Boga, który prowadzi wasze dziecko przez całe życie. Wielka
jest moc waszej modlitwy i siła świadectwa chrześcijańskiego życia, które dziecko
obserwuje od najmłodszych lat. Rodzice są bowiem łącznikiem pomiędzy światem Boga
a światem dziecka. Jest to zarazem zaszczyt i odpowiedzialne zobowiązanie.
5. Tydzień wdzięczności
Drodzy Bracia i Siostry!
Celem tegorocznego Dnia Papieskiego jest pobudzenie w nas ducha modlitwy.
Będzie to wypełnianiem duchowego testamentu Papieża Polaka. Obchodząc Dzień
Papieski możemy modlić się za wstawiennictwem błogosławionego Jana Pawła II.
Dołączył
on bowiem do grona świętych i błogosławionych Kościoła, do rzeszy męczenników,
mistyków i doktorów, jako Nauczyciel i Świadek dla następnych pokoleń ludzi
wierzących.
XI Dzień Papieski rozpoczyna w tym roku tydzień wdzięczności Polaków za
pontyfikat Jana Pawła II. Jest to naturalny odruch naszych serc, które czują obowiązek
podziękowania Bogu za ten niezwykły dar.
Wdzięczność okażemy na różne sposoby. Najpierw modlitwą dziękczynną,
następnie poprzez wydarzenia artystyczne i kulturalne, a zwłaszcza przez zgłębianie
papieskiego nauczania. Będziemy mieli także okazję wspomóc dzieło, które Jan Paweł II
nazywał swoim żywym pomnikiem. Jest to Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia”,
która poprzez stypendia wspiera materialnie i duchowo rzeszę ponad 2500 stypendystów
z całej Polski. Dzięki ofiarności Polaków mieszkających w kraju i poza jego granicami
mogą oni realizować swoje marzenia edukacyjne. Chcą się dobrze przygotować do zadań
czekających ich w dorosłym życiu, w duchu wartości, którym służył błogosławiony
Papież. Tę inicjatywę Kościoła w Polsce Jan Paweł II określił za życia jako dzieło
najbliższe jego sercu. Tym bardziej zachęcamy do wspierania tego dzieła modlitwą,
dobrym słowem, własnym cierpieniem i ofiarą.
Drodzy Bracia i Siostry!
Uczyńmy wszystko, aby XI Dzień Papieski był wielkim świętem wiary i modlitwy
w naszym narodzie. Zrealizujmy zachętę św. Pawła, który w dzisiejszym drugim
czytaniu zwraca się w następujących słowach do wiernych w Filippi: „W końcu, bracia,
wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje
na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym, to miejcie na myśli. Czyńcie to,
czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg
pokoju będzie z wami.”
W te słowa wpisuje się posługa Jana Pawła II, który nas, swoich rodaków,
wielokrotnie zachęcał do takiej właśnie postawy. XI Dzień Papieski wzywa nas do
doskonalenia modlitwy, której wzór mamy w Papieżu Polaku.
Zakończmy nasze rozważania wezwaniem Benedykta XVI z homilii
beatyfikacyjnej: „Błogosławiony jesteś umiłowany Papieżu Janie Pawle II, ponieważ
uwierzyłeś. Prosimy, byś nadal umacniał z nieba wiarę Ludu Bożego.”
Wdzięczni za beatyfikację Jana Pawła II, zachęcamy wszystkich do realizacji jego
nauczania i błogosławimy całemu Kościołowi w naszej Ojczyźnie.
Podpisali: Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 355. Zebraniu Plenarnym
Konferencji Episkopatu Polski w Licheniu – Włocławku, w dniach 24-26 czerwca 2011 r.
List należy odczytać w niedzielę, 2 października 2011 r.
Za zgodność:
+Stanisław Budzik
Sekretarz Generalny KEP
|
